bu sayfada; sadece "herkese açık paylaşılan" bilgi ve fotoğraflar kullanılmaktadır... hakkınızdaki yada yasal sorumluluğunuz altında bulunan yakınınız hakkındaki hatalı yada istenmeyen her türlü paylaşımın, fotoğrafın yada bilginin kaldırılmasını yada doğrusu ile değiştirilmesini sağlamak için, o paylaşım altına yorum yazmanız yada özel iletişim kurmanız yeterlidir...

çocuklarda açlık sorunu

Pullman Philip 2

“çocuklar sevgiye, yiyeceğe, temiz havaya ve oyuna ihtiyaç duydukları kadar; sanata, öyküye, şiire ve müziğe de ihtiyaç duyarlar"

astrid lindgren memorial ödülü sahibi philip pullman böyle diyor... aşağıdaki kısa makale kendisine ait, ben de baktım ki adam doğru söylüyor, çevirip paylaşayım istedim çünkü gerçekten çok önemli bir konu... olur da 1-2 ebeveyn okur da çocuğun ağzına yemek, cebine harçlık konunca geliştiğini, diploma sahibi yapılıp, evlendirilince de her şeyin güllük gülistanlık olduğunu zannetmekten vazgeçer... çevirince cümleler ilginç oldu biraz ama anlaşılıyor sonuçta... gerçi kültürel açlık çeken ebeveynler de anlarlar mı? bilmiyorum... "bu ne zırvalık" da diyebilirler... selin demirel paylaşmış, ben de bu şekilde paylaşayım istedim...

bir çocuğa yiyecek vermezseniz, hasar hızlı bir şekilde görülebilir hale gelir... çocuğun temiz hava almasına ve oynamasına izin vermezseniz, hasar yine görünür ama çok hızlı değil... sevgisiz bırakırsanız, hasar birkaç yıldan önce görülmeyebilir ancak kalıcıdır ve çok ağırdır...

eğer bir çocuğun sanatını, masallarını, şiirlerini ve müziğini vermezseniz, zarar görmesi kolay değildir... vücutları yeterince sağlıklıdır; tüm çocukların her zaman yaptıkları gibi koşabilirler, zıplayabilirler, yüzebilirler ve yemek yiyebilirler ve çok fazla gürültü de yapabilirler ancak bir şeyler eksiktir...

bazı insanların; hiçbir zaman sanatın hiç bir türü ile karşılaşmadıkları ve gayet iyi, mutlu ve güzel hayatlar yaşadıkları, hatta oldukça iyi birer komşu ve vatandaş oldukları da bilinen bir gerçektir... evlerinde kitap, gazete, dergi yoktur... resim ve müziği de pek umursamazlar... resimlere bakarlar, görmezler... müziği dinlerler ama duyamazlar...

fakat bazı insanlar; çocukluklarının veya gençliklerinin bir aşamasında, hatta belki de yaşlılık dönemlerinde, daha önce hiç hayal etmedikleri türden bir şeye rastlarlar... onlara ayın karanlık yüzü kadar yabancıdır bu rastladıkları... bir gün radyoda şiir okuyan bir ses duyarlar, ya da birinin piyano çaldığı açık pencereli bir evin önünden geçerler veya birinin duvarında bir poster görürler ve bu yaşadıkları onlara büyük bir darbe vurur... aniden bir açlıkla dolu olduklarını anlarlar ve daha bir dakika önce bile yaşadıkları bu durum hakkında hiçbir fikirlerinin olmadığını anlarlar... yaşamış oldukları bu açlığın farkına vardıklarında, kalpleri kırılır... ağlayacak gibi olurlar, üzgün ve mutsuz hissederler... bu son derece yeni ve tuhaf deneyimle karşılaştıklarında radyoya daha fazla yaklaşırlar, pencereden sızarlar, gözlerini posterden alamazlar...

"istedikleri, aradıkları aslında bu idi... aç bir insanın yiyeceğe duyduğu ihtiyaç gibi açlığını çektikleri aslında bu idi"... bunu anlarlar... çoğu zaman iş işten geçmiş olur...



eğer şans eseri bu durumlardan biri yada bir kaçı ile karşılaşmamış olsalardı, bunun hiç farkına bile varamadan yaşamaya devam edeceklerdi!... açlığını hissettikleri bu durumu hiç bilemeyeceklerdi... bütün ömürleri de farkına varamadıkları bu kültürel açlık ile geçip gidecekti...

kültürel açlık kesinlikle dramatik ve çabuk anlaşılabilir bir durum değildir... kolayca farkedilebilir bir açlık değildir...

dediğim gibi, bazı insanlar; iyi insanlar, nazik dostlar ve yardımsever komşular, vatandaşlar, sadece bu durumu hiç deneyimlemedikleri için, hayatlarını mükemmel bir şekilde devam ettirebilirler ancak tüm kitaplar, tüm müzikler ve dünyadaki tüm resimler bir gecede ortadan kalkacak olsa, bunu fark bile edemezler...

bu açlık pek çok çocukta vardır... çoğu zaman da asla tatmin olmaz, kültürel açlıkları doyurulmaz çünkü çoğu zaman ebeveynleri de kendi çektikleri açlığın farkında değillerdir... dünyanın her yerinde pek çok çocuk, ruhlarını besleyecek olan sanat ve edebiyattan yoksun bırakılmaktadırlar...

her çocuğun; yiyecek, barınak, eğitim, tıbbi tedavi ve benzeri hakları olduğunu söylüyoruz... ama her çocuğun kültürel deneyim hakkının olduğunu da anlamalıyız... masal ve şiir, resim ve müzik olmadan da çocukların açlık çekeceklerini artık anlamalıyız...

Yorumlar

Haftanın Okunanları